BSV als in een droom tegen Eligius

Zondag 12 februari 2017

Op zondagmorgen op een schandalig vroeg uur uit bed moeten om om half tien een wedstrijd te gaan spelen tegen een ploeg die op heel het seizoen nog maar 3 sets verloren heeft. Er zijn plezantere dingen in het leven! Met die gedachte ga ik slapen op zaterdagavond. Of was het al zondagmorgen?

Bij het opstaan heb ik een WOW-gevoel. Ik zing mezelf naar de badkamer en kijk in de spiegel. Euh? Glimlach … Hm, hm! Dit is geen 49-jarige, maar een jonge atleet in een Olympisch lichaam, die mij diep in de ogen kijkt. Ik hoor mezelf zeggen dat we Eligius een pak slaag gaan geven.
In de auto op weg naar Gentbrugge krijg ik telefoon van mijn BSV-vrienden: ze zijn euforisch, hebben samen lekker gezond ontbeten en delen mijn vertrouwen in een nakende stunt tegen de ploeg die de belachelijke naam van een pastoor draagt.
Ruim drie kwartier voor de wedstrijd is iedereen aanwezig, zelfs Stijn, die zijn Vespa heeft omgeruild voor een Honda Repsol racemachine en in wheelie de parking komt opgevlamd.

Tijdens onze opwarming demonstreren we onze uitmuntende techniek, die beter lijkt dan ooit tevoren.
De spelers van Eligius komen binnengeslenterd. Ze ogen loom en een walm van bier, frieten en korte drank vult de sportzaal. Met kleine oogjes staan de gastheren ons nog minutenlang aan te staren. Op aandringen van Yves begint uiteindelijk de opwarming aan het net. We moeten de ballen bij de tegenstrever halen omdat ze die gewoonweg niet over het net krijgen.
Bij ons daarentegen lukt alles.
Jelle vraagt direct pipe ballen, neemt een stijlvolle aanloop en zweeft met een enorme detente in de aanvalszone. Nu besef ik waarom hij De Vlieger heet. De lel die hij de bal verkoopt is zo immens, dat het Gala-gedrocht in de vuilbak mag.
En ook Stijn heb ik nog nooit zo gezien. Stijn lijkt scherper dan een mes en zijn passen loepzuiver. In de tribune merk ik Frank Depestele op, die goedkeurend aantekeningen maakt.
En Olrik, man, man, man … die is gewoonweg bovennatuurlijk. Bij elke steekpas is de aanval een bom in de driemeterlijn, waarna hij de roostering op het kadukelijk plafond teistert.
En ook Bram Van Nieuwenhuyse lijkt een verbeterde versie van zichzelf. Bram vraagt constant eerste tempo, veert ongezien hoog en draait afwisselend naar links en rechts om vervolgens uit de losse pols een put in de vloer te slaan. Vandaag is blijkbaar de dag dat talent boven drijft.
De pers is ook verzameld en Yves krijgt een Sporza microfoon voor de lippen voor een diepte-interview op de nationale televisie. Media-getraind als hij is, spreekt hij vol lof over de tegenstrever. Hij houdt het gelukkig kort en komt gefocust terug bij de groep om enkele onleesbare gesprongen achterwaartse passen te brengen, waarbij hij telkenmale een flitsmarathon teweegbrengt bij de tientallen aanwezige en alerte fotografen.
Bram Eetesonne demonstreert bij de opslagopwarming de perfecte jump float, en top spin jump. Knal! Zo’n wafels hebben ze hier nog niet meegemaakt en de binnenstromende supporters houden elkaar op in een combinatie van sappig Gents en Arabisch, verwonderd door zoveel toptalent. Ondertussen merk ik nog meerdere volleybalgrootheden in de overvolle tribune.
Paul en ik houden ons dicht bij de vedetten opdat we toch ook in beeld zouden komen, al lang blij dat we mogen spelen in deze topploeg.
Bij de toss voor de opslag laat een bleke Eligius-kapitein mij weten dat er eentje slecht aan het worden is, waarna hij, bij het schudden van de hand van de scheidsrechter, the greatest fart ever lanceert https://www.youtube.com/watch?v=YraqQabax8A, gevolgd door een gigantisch applaus van het publiek, maar ook een leegloop van de tribunes. De nooddeuren moeten worden opengezet om het geproduceerde gas buiten te laten en de wedstrijd kan uiteindelijk met 10 minuten vertraging beginnen.

Geconcentreerd begin ik aan opslag. Ik word de bal toegegooid door de scheidsrechter die Michel Mestdagh schijnt te wezen. We gaan er aan beginnen. Fwieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeet!

Ik gooi de bal op en plots wordt alles donker. Ik voel mij zweten en krijg een por in de zij. ‘Leg die klokradio eens uit, ik wil nog slapen hoor!”. De realiteit is keihard: ik had een schitterende droom met mijn schitterende jonge vrienden in de hoofdrol, maar nu is het real-time Sunday morning. Slaapdronken strompel ik naar de badkamer, waar mijn vader mij in de spiegel nors aanstaart en een vloek onderdrukt. Twee koppen koffie, 3 boterhammen en een uur later sta ik op het terrein nog een half uur te wachten op de rest mijn ploeg, van wie een groot deel daags voordien een trouwfeest heeft gehad.

In deze wedstrijd zijn wij niet opgewassen tegen onze sympathieke gastheren. De eerste set spreken de cijfers voor zich (25-9). De tweede set is nog slechter en we slagen er zelfs in geen enkel punt zelf te scoren (25-6). De 6 punten die we behalen zijn 6 opslagfouten van onze gastheren. Maar in de derde set gebeurt het ongelooflijke: we nemen de leiding over bij 7-8. We draaien heel de set vrij goed mee en verdienstelijk halen we nog 19 punten (25-19).

Toch een schitterende bende, BSV !
Volgende week zaterdag om 18.00u spelen we tegen de V-boys of Europe.

Uitslag VC Eligius – BSV: 3 – 0 (25-9, 25-6, 25-19)

Website Comments

Facebook Comments