EEVOC Sportief haalt volle buit tegen Apero !

Ik kan niet blijven wachten…
Mijn verslag zat al een tijdje klaar, maar ik had nog een mailtje gestuurd naar Valerie van Apero ! voor de setstanden. Minnaertje is die echter ook vergeten apart te noteren. Ook via Volleyscores zijn ze niet terug te vinden. Alleen van set 2 ben ik zeker van de setstand.

Vrijdagavond 23 september 2016 waren we te gast bij Apero !, een ploeg die vorig seizoen is gezakt uit de tweede reeks gemengd.
De thuisploeg moest zijn wedstrijd afhaspelen met slechts 2 heren en dus de hele wedstrijd met 4 dames op het terrein spelen. Joeri De Backer, 20 jaar geleden de grootste speler van Ter Avrije Ertvelde, was een van de heren die verstek moest laten gaan. Alleen al zijn afwezigheid betekent ongetwijfeld een handicap voor Apero ! De dames van Apero ! deden het trouwens met verve.
Wij moesten het doen met 3 dames, wat betekende dat we de dames niet konden wisselen. Erwin was eigenlijk op een feestje, maar had zich er eventjes vanonder gemuisd voor dit potje volleybal. Kris, die sukkelt met een rugblessure, was er ook en nam, samen met de andere EEVOC Sportievelingen, de tijd om goed op te warmen.
En … er zaten een vijftal EEVOC Sportief-supporters in de tribune.

We startten sterk in de eerste set en lieten het ene na het andere punt optekenen. De recepties werden rustig op het hoofd van de spelverdelers gebracht en die konden alle aanvallers gelijkmatig bedienen. De bankzitters gaven ons snel en duidelijk door waar de gaten zaten, de aanvallers deden iets met die informatie en de puntenkloof bleef maar groeien. Naar het einde van de set zaten we echt in een zetel (en ’t was ne Stressless mijn gedacht) en we speelden als bevrijd de set uit. ( – ). De eerste setwinst van het seizoen was eindelijk binnen!

In set 2 werden we direct met beide voetjes op de grond gezet. Apero ! scoorde bij aanvang onmiddellijk 4 punten op rij. Wij kwamen dichter, maar moesten terug 5 punten op rij slikken. Bij een achterstand van 11-3 vonden we uiteindelijk de pedalen terug en kwamen we op kousevoeten dichterbij. Tegen moneytime waren we terug helemaal langszij en stonden de bordjes op 23-23. Na een opslagfout van ons kreeg de thuisploeg setbal en kon die meteen verzilveren (25-23). Deze set werd gekenmerkt door heel mooie lange rally’s, die wij – dat mag gezegd – zo goed als allemaal in ons voordeel konden beslechten.

Bij de start van de derde set waren we weer helemaal bij de les. Maar liefst 4 keer konden we 4 punten op rij scoren. Hoewel we nooit een grote voorsprong bij elkaar kregen, konden we in deze set toch rustig de winst naar ons toe trekken (-).

Net zoals Ivan Heylen in 1974 de wilde boerendochter bezong, betraden we de vierde set het veld met het idee “ ’t es nij of ’t es noeit!”. Apero ! liet zich niet zomaar opzij zetten, maar wij móchten en zouden deze set niet afstaan en de 3 punten in onze sporttas steken. De adrenaline stroomde voelbaar als dikke stroop door onze afgetrainde lichamen en er werd gretig gevochten voor elk punt.
We stonden zodanig hevig dat Valerie een elleboogstoot op de schedel moest incasseren, waarvoor mijn excuses. Ondanks het respect voor de sympathieke tegenstrever legden we met veel plezier Apero ! om (-). Eindstand in sets: 1-3.

Na een overwinningsduik op vraag van onze supporters gingen we zingend de douche, en daarna ons bed, en sommigen eerst nog even op Evergem dorp, de nacht in.

Eindstand Apero ! – EEVOC Sportief: 1 – 3.
Deze wedstrijd was echt zelfvertrouwen tanken.

Comments are closed.

Facebook Comments